Die feite van Afrika behoort aan Afrika.

Waarom ons bestaan

Te lank is die data van Afrika op Afrika-bodem versamel en elders weggepak — hier gemeet, daar besit; uit ons markte, ons klinieke, ons plase en ons grense geneem, en dan agter buitelandse betaalmure toegesluit, oor burokratiese portale verstrooi, en aan ons terugbesorg, indien ooit, as 'n oordeel eerder as 'n hulpbron. 'n Vasteland wat eindeloos bestudeer en selde geraadpleeg is. Dit is nie 'n tegniese toeval nie. Dit is die lang nalewe van 'n ontginnende orde waarin kennis oor Afrika na buite gevloei het, en mag saam met dit.

Afrodata bestaan om daardie stroom om te keer. Ons hou vol dat 'n volk wat nie maklik by hul eie feite kan uitkom nie, nie hul eie toekoms ten volle kan regeer nie — dat datasoewereiniteit nie 'n tegniese verfyning is nie, maar 'n voorwaarde van waardigheid en selfbeskikking. Daarom versamel ons wat verstrooi is, vertaal ons wat vreemd is, open ons wat gesluit is, en plaas dit terug in Afrika-hande.

Wie dit bou

Afrodata word gebou en onderhou deur Afrika-akademici — navorsers, statistici, ekonome en tegnoloë van die vasteland en sy diaspora — wat die idee verwerp dat Afrika tweedehands van homself moet leer. Ons bring metodologiese strengheid, nie slagspreuke nie: elke syfer word na sy bron teruggespoor, elke bron word genoem, en elke beperking word duidelik gestel. Ons werk sodat die volgende student in Dakar, die volgende joernalis in Nairobi, die volgende beplanner in Kinshasa en die volgende entrepreneur in Kingston of Salvador op vaste grond kan staan.

Ons missie

Om Afrika-data — en data oor Afrika, wat in Afrika sowel as in die buiteland gehou word — toeganklik te maak vir Afrika en vir die diaspora, saamgevat in een pan-Afrikaanse data-intelligensieplatform. Ons bring die rekords van ons eie instellings en sentrale banke, van ons streeksliggame, en van die wêreldbewaarplekke wat die vasteland lank reeds katalogiseer, bymekaar, en maak hulle vraagbaar in gewone taal, in die tale van ons mense, met die bronne altyd in sig.

Ons bou nie nog 'n spieël waarin Afrika van buite beskryf word nie. Ons bou 'n koppelvlak wat Afrikane besit — waar, as die wêreld Afrika-werklikhede wil verstaan, dit na 'n Afrika-tafel toe kom om dit te doen.

Een vasteland, een diaspora

Afrika is nie vier-en-vyftig eilande nie; dit is een liggaam, en sy diaspora is nie vir hom verlore nie maar deel van hom. Van Kaïro tot Kaapstad, van die Sahel tot die Karibiese See, van Lagos tot die Amerikas, is Afrodata in daardie pan-Afrikaanse gees gebou — sodat die kennis van die geheel vir elke deel beskikbaar is. Wat koloniale grense verdeel en afstand verstrooi het, kan gedeelde feite help herenig.